13 Ocak 2015

Bir el uzatın kendimden kurtulamıyorum...! :P

Uzun uzun zaman sonralarından merhaba... 
bilakis kendime şaşırmalar içindeyim... Çok fazla düşünür az cümle kurar oldum... 
Az gidip uz gidip gide gide yolu bitmeyen yollardan dönemeyen oldum...
İki lafın belini kırmayalı onca zamanın olduğunun farkında olsam da ellerim gitmedi hiç ne kaleme,ne kağıda, ne de klavyeye...
nedendir bilmez insanın bazen uzun uzun susası gelir. Sustukça da susası gelmeye devam eder... 
Kendi kendini yer bitirirken iki cümle neden yazmak ki insan hiç anlam veremedim.
Zaten artık kendime de anlam veremez oldum. Bir kendimi bilmez avare oldum...
Kendi kendine, kendi başına, kendi başından buyruk oldum.. Tek kişilik koca bir dünyanın içindeyim. Kendimle konuşup kendimle gülüyorum. Kendimle mutlu olup kendi kendime eğlenceler çıkarıyorum. Kısacası yalnızlığı sevmenin suyunu çıkarttım. 
Kendi suyumu da sıkıp bir güzel içeceğimden korkuyorum. 
Bir el uzatın kendimden kurtulamıyorum...

Neyse ben yine çekiliyorum. Kendi kuytuma. Kahrolasıca derinliğime...
Şimdilik hoş kalın... Şen kalın...


5 Mayıs 2014

-Sayıklamalar-

Yüzümün ağlayan seyri aynaya düştüğünde fark ettim adının verdiği acıyı. Gitmek her gece özlemek gibiydi teninde uyuduğum geceleri... Kalmak cehennemin karanlık yüzü gibiydi...
Aldığım nefes, soluduğum hava, baktığım bu dünya, içinde olmadığım bir dünyayı yaşamaya devam etmek gibiydi... Bu uzun boşluk, bu sessiz ev, bu boş yatak... Bu bizsiz dünya kör bir kuytu gibiydi...
Özlemek her demde adını anmak gibiydi... Her sarhoşlukta sen olmak gibiydi. 
Gitmek bir daha hiç dönmeyeceğini bilirken beklemek gibiydi...

-Sayıklamalar-
13 Mayıs 2013

31 Ocak 2014

Aşk korkarken mi daha güzel?



Öyle ihtişamlı sözler söylüyor ki insanlar, dünya gözlerimize doluyor...
Ama anlatamadığımız tek şey insanlara, yankılanırken cümleler boşluklarımızda ve bir arzunun sıcağında büyürken avuntularımız ve aşk kelime kelime cümle olurken karanlıklarımızda, kaç kelimenin doğrusu olabiliyoruz ki ?
Aşk adı konmamış yalnızlığımızın esir düştüğü bir zindanken söylenmiş cümlelerin gölgesinde saklanıyoruz...
ve sormaya korkuyoruz....
Aşk korkarken mi daha güzel?


-Sayıklamalar-

12 Ocak 2014

Gibi

ayazı yok baharın...
özlemek
dokunmadan sevmek gibi
koklamadan duymak gibi kokuyu
üşümeden hissetmek gibi soğuğu
aklım
karmaşık
uzak yarınlarda
karanlık bir golge sanki
susmak,
gitmek,
her şey birbirinin zıttı gibi
kan ağlar gibi
ateşten yanmak gibi
korkudan tir tir titremek gibi
sen ve ben
ıssız bir çölde sessiz bir yalnızlığın izi gibi...


-Sayıklamalar-

14 Kasım 2013

Birbirimize Ölelim

 



Sus,
Kelimeler düğümlesin son kez boğamızda,
İsimleri söylenmesin meleklerin,
anılmasın bir kere daha Tanrı...
Unuttuğu dünyada kana karışan acı ve korku,
umut ve umutsuzluk,
aşk ve nefret,
mutluluk ve keder
bir kez daha şekillensin
insansı kalıplarda...
Hayat kanasın avuçlarımızda...
Anı olsun bedenlerimize çizilmiş yara izleri kanla karışık!
Yok olsun, yok olalım...
Damarlarımızda dolaşırken bile son cesaret kalıntıları...
Yok olsun gözlerinden damlayan acı...
Ölüm gecenin koyusunda, aşkın koynunsa bulsun bizi...
Birbirimize ölelim...
Birbirimizle ölelim...

-S a y ı k l a m a l a r -
14 Kasım 2013
12:53