Öküz ölür ortaklık bozulur...

Malumunuz Ata sözü.. Çok yerinde bir Atasözlü olduğunu göz ardı edemeyeceğim gördüklerimden sonra...
İnsan hiç yaşamam dediği şeylerin başrol oyuncusu olur bilememişimdir hiç. Neyi yapamam desem onu yapıyor, neyi ben bunu yaşayacağımı sanmıyorum desem yaşıyorum. Hani büyük konuşmak desek büyük konuştuğumu hiç düşünmüyorum ama neyse işte  oluyor böyle şeyler...
Bazı şeyleri hazmedemediğim oluyor... Hak etmediğime inandığım acılarla baş başa kalıyor olmaktan çok sıkıldığımı bizzat belirtmek istiyorum... Cidden çok yoruldum üstüme gelmeyin mümkünse...
Gecen sürenin ardından farkettim ki bildiğim hiç bir şey bildiğim hali ile kalmamış... Şaşırdım tabi ki ve çok üzüldüm ama zamanıma üzüldüm...
Keşke sakin kalabilseymiş hayat diyip veda ediyorum...
Şimdilik!

Sen

oysa sen hiç bilmediğim bir şeydin...hiç tadmadığım...
hiç koklamadığım bir koku gibiydin...
oysa sen ellerim yüzümde saatlerce seyrine daldığımdın...
birden çok rengi barındıran, birden çok duyguyu ifade edendin...

bir zamanlar saçma sapanlıklar...

Yeniden başlamak gerekiyordu, yeniden tutmak gerekiyordu bıraktığım ipin ucunu...

Ah benim aptal kafam diye kafamı duvarlara vurmak isteyeceğim hiç aklıma gelmedi günün birinde.

Hep yanlış yolları yürüyüp, hep yanlış elleri tuttum

Hep birilerine aşık olup acının altına imza atmayı ne çok sevdim.

Hep sahte dostları hayatıma yoldaş, sahte gülüşleri ömrüme yol ettim...

Ah benim aptal kafam hep yanlış adamlarla sevişip beni sevmelerini bekledim...

Ah benim aptal kafam buz gibi dudaklarda sıcak bir öpüşü düşledim...

Geç ya da erken bir fikrim yok aslında. Bütün sahte dostlarım hayatımdan çekip gitmeş olduğunuz için teşekkür ederim, Sevemeyen bütün sevgililer defolup gittiğiniz için teşekkür ederim.

Ezginin Günlüğü- Aşk Bitti

Eksik düşler...

Ağzında eskittiğin her kelime, içimde derin yara!
Susmaksızın konuşurken yitiriyoruz sessizliği...
Ve her şey yarım kalıyor...
Bütün gülüşler,
Bütün düş(üş)ler ,
Bütün öpüşler,
Bütün sevişmeler...
Yarım kalıyor...
 Ve bir rüzgar esiyor...
Ve yok oluyor bütün anılar...
Hafızalar puslu!
Ve sessiz bir iz ardınsıra dolanıyor...
Ayak uçlarında bir kadın sessizliğinde
sakladığın yalnızlık sarıyor şimdi bedenlerimiz!
Ve bütün düşler eksik kalıyor...
Ve geriye sadece gitmek kalıyor...

S a y ı k l a m a l a r